Plotseling overlijden
Het was een moment waar ze elke week opnieuw naar uitkeek. Haar favoriete dansmiddag! Ze genoot op die wintermiddag zoals altijd optimaal, toen het plotseling helemaal mis ging. Een totaal onvoorziene verandering in haar lichaam, abrupt en onomkeerbaar, die haar vrijwel meteen fataal werd. Hoe een fijne middag zo intens verdrietig kon eindigen, was niet te bevatten. Haar enige dochter en schoonzoon, ontvingen het verpletterende nieuws dat zij het leven met ons op aarde, al dansend had verlaten. De schok was enorm en het verdriet was immens.
Onafscheidelijk
Moeder en dochter waren onafscheidelijk geweest. Een speciale band, die door de dochter werd omschreven als heel puur; samen één. Deze band was nu onverwacht verbroken, terwijl ze allebei volop in het leven stonden en zo genoten van de fijne momenten die er altijd waren.
Dansen
Dansend naar de hemel,
dansend naar het licht
Niemand zal ooit vergeten,
die stalende lach op jouw gezicht
Haar dochter schreef een liefdevol gedicht ter nagedachtenis aan haar allerliefste mama. Het gedicht sierde de kaart die haar overlijden wereldkundig maakte. Dit is één couplet, het deel wat haar passie en tegelijk ook haar heengaan zo zorgvuldig verwoordde.
Afscheid
De dochter en schoonzoon wonen niet ver van mij verdaan, we zijn bijna-buren. Op een decemberdag viel de rouwkaart op mijn deurmat. Op de sprekende foto lachte ze me toe, de moeder van mijn buurtjes. Ik was verbijsterd toen ik las hoe plotseling zij was overleden. De volgende dag was de bijeenkomst voor afscheid met aansluitend de begrafenis. Op die middag fietste ik naar het rouwcentrum, waar een groot aantal belangstellenden was samengekomen. Ik luisterde naar de aangrijpende woorden van vriendinnen, collega’s, broer en zus. Aan het einde van de ceremonie waarin we haar leven vierden, spraken haar dochter en schoonzoon met veel liefde over hun (schoon)moeder, en natuurlijk vertelden ook zij over de bezigheid die veruit haar favoriet was geweest; haar hartstocht voor dansen. Het ontroerde me enorm toen zij ons ter afsluiting vroegen om op te staan en op onze plaats met hen mee te dansen. Als prachtig en persoonlijk eerbetoon aan hun lieve (schoon)moeder dansten zij samen rond haar – vol bloemen bedekte – kist. Wat een liefdevol einde van deze afscheidsceremonie!
Fotografie via Unspash